FUTBOL NEREYE KADAR?

IMG_0065Bu satırları yazarken Fenerbahçe, ekrandaki kısaltması MOL olan bir takım karşısında kendi sahasında 3-1 geride.

Takımın tam adını bilmiyorum, çünkü yaklaşık 7-8 yıldır futbolla hemen hiç ilgilenmiyorum. Sadece şu son bir ayda ücretsiz kanallarda denk gelen maçlara şöyle bir bakıyorum. Letonya ile berabere kaldık, Hollanda ile “umutlandık”, Galatasaray bir yabancı takımdan fark yedi.

Futboldan soğumamın bir çok nedeni var muhtemelen, ama net hatırladığım bir an televizyon seyrederken kola içtiğim bardağa baktığım andı. Bir kola firmasının bizim de katıldığımız Kore 2002 Dünya Kupası sırasında promosyon olarak dağıttığı bardak. Bardağa bakınca “2002 !” diye düşündüm. Yazıyla İki Bin İki ! Tam ON ÜÇ yıl geçmiş. Bırak dünya kupasını, Avrupa şampiyonasına bile kaç kere katılamadık 2002’den beri. Yine milattan önceki bir UEFA kupası dışında, kulüp düzeyinde başarı yok. O kupa da müzemizde değil bu arada, çünkü belli sayıda kazanmazsan ancak oyuncağını veriyorlar müzene koymak için. İsteyen UEFA sitesinden yönetmeliğe baksın.

Neden mi soğudum? Çünkü öncelikle neredeyse 78 milyonun tamamının fanatiği olduğu bir spor dalını bile başarıya çeviremediğimizi farkettim. Sistemin içindeki virüslerin devasa boyutunu farkettim. Futbolun bizden çok daha az sevildiği ülkeler bile yıllardır bizden daha başarılı. Bizdeki tek işleviyse birbirimizi yemek şeklinde ortaya çıkıyor. O derece ki, Türk takımına karşı yabancı takımı destekleyecek kadar alçalan organizmalar var futboldan tek anladığı it kopukluk, taşkınlık olan kitlede. Öte yandan hortlak denecek adamlar hala milli takım yönetebiliyor. Yolda yüzüne bakmayacağın tipler TV’de aptallıklarını kusup milyonlar kazanabiliyor. Bilmem kaç yabancı oyuncu hakkı veriliyor ki menajerler, hortumcu yöneticiler para kazansın. Yerli oyuncu nasıl yetiştireceksin kaynakların çoğunu yabancılara harcayarak?

Öte yandan tarihini okudukça futbolun aslında sadece İngilizlerin bu bölgede propaganda amacıyla yaymayı uygun gördükleri ulusal sporları olduğunu anlıyorsun. Hindistan’ın futbolu krikettir örneğin, çünkü orada onu yaymayı uygun görmüşler. Hintliler kriket dünya kupası için uğraşırlar. Bizim futbola bu kadar ilgi göstermemiz, İngilizlerin takım kurup bizimle Kırkpınar güreşi yapması ya da cirit atması gibi birşey aslında. Ama bizde giderek artan kalabalıklar başarısızlık seviyesine rağmen futbola kürekle para taşıdıkça belli ki bu çark böyle dönecek. Belki ileride akıllı bir yönetim gelir de, futbolun yerine gerçek atletizmi koyar, futbolu olması gereken amatör seviyeye çeker, “Futbol sadece futboldur” der. Ben ise (aile geleneği olduğu için) oğlumu büyüdüğünde Fenerbahçeli yapacak kadar maça götürüp sonra kararı kendisine bırakacağım. Belki de amcasına paslarım bu işi de.

Reklamlar

FUTBOL NEREYE KADAR?” üzerine bir yorum

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s